DTE’nin karbon yakalama planı maliyet riski taşıyor
Michigan’da DTE’nin yeni doğal gaz santrallerinde karbon yakalama planı, yüksek maliyet, altyapı belirsizliği ve tüketicilere yansıyabilecek riskler taşıyor.
S&P Global, karbon yakalama ve depolama teknolojisinin emisyon azaltımının zor olduğu sektörler için olgunlaşmış ve ölçeklenebilir bir çözüm olduğunu belirtiyor. Ancak 50 yılı aşkın uygulama deneyimine rağmen CCS, dünya genelinde hâlâ sınırlı sayıda tesiste kullanılıyor.
Teknolojinin yaygınlaşmasının önündeki başlıca engeller arasında yüksek maliyet, finansal risk, piyasa belirsizliği ile altyapının kurulması ve denetlenmesindeki zorluklar bulunuyor. Mevcut tesislerin önemli bölümü, karbondioksitin üretimi artırmak amacıyla eski petrol sahalarına enjekte edildiği projelerden oluşuyor.
ABD’de karbon yakalama kullanan tek ticari elektrik santrali olan Teksas’taki Petra Nova projesi de istikrarlı bir geçmişe sahip değil. Tesis üç yıl boyunca kapalı kaldı ve hedeflerini karşılamakta zorlandı. Çevre Koruma Ajansı, Biden döneminde belirlenen 2032 uyum tarihi itibarıyla CCS için gerekli kapsamlı altyapının kurulmasının son derece düşük bir ihtimal olduğunu bildirmişti.
Elektrik santrallerinde karbon yakalama sistemlerinin maliyeti, işletilmeleri için yüksek miktarda elektrik gerektirmeleri nedeniyle daha da artıyor. Sıfır emisyon hedefi açısından bu elektriğin temiz kaynaklardan sağlanması gerekiyor.
DTE, iki yeni doğal gaz santralinin inşası için 6,4 milyar dolarlık yatırım öngörüyor. Karbon yakalama ve depolama maliyetlerinin kesin biçimde hesaplanamaması, toplam bedelin daha da yükselmesi ihtimalini gündeme getiriyor. Michigan Çevre Konseyi Baş Politika Sorumlusu Charlotte Jameson, teknolojinin son derece pahalı olduğunu söyledi.
Jameson’a göre maliyet yalnızca bacaya kurulacak yakalama ekipmanıyla sınırlı değil. Karbondioksitin depolanacağı noktaya taşınması için boru hatları ve başka altyapı yatırımları da gerekiyor. Bu nedenle projenin, Michigan ve elektrik aboneleri açısından yüksek riskli bir tercih olabileceği belirtiliyor.
Öte yandan eyalet düzenleyicileri, veri merkezlerinin ihtiyaç duyduğu yeni üretim kapasitesinin finansmanına ne ölçüde katkı sağlayacağını değerlendiriyor. Bu süreç DTE’nin uzun vadeli planından ayrı yürütülse de çevre savunucuları, mali yükün büyük bölümünün konut abonelerine bırakılmasından endişe ediyor. Michigan Başsavcısı da 30 Ekim’de, DTE ile Google arasında planlanan veri merkezine elektrik sağlanmasına ilişkin sözleşmenin yeniden incelenmesini istemişti.
Temiz enerji seçenekleri tartışılıyor
Çevre grupları, veri merkezleri kurulacaksa bunların elektrik ihtiyacının emisyonları artırmadan karşılanabileceğini savunuyor. Earthjustice’ten Li, DTE’nin yeni fosil yakıt kapasitesine yönelmek yerine yenilenebilir enerji, enerji depolama, talep tarafı yönetimi ve iletim yatırımlarını birlikte değerlendirmesi gerektiğini belirtti.
Uzmanlar ve düzenleyici kurumlar, veri merkezlerinin elektrik tüketimini gün içindeki talebe göre esnetmesini de öneriyor. Böylece şebeke işletmecilerinin yalnızca yoğun kullanım saatlerini karşılamak için ilave kapasite kurmasının önüne geçilebileceği ifade ediliyor.
Michigan Çevre Konseyi, eyaletin temiz enerji yasasında yer alan erteleme hükümlerinin DTE’yi doğal gaz santrallerinden kaynaklanan emisyonları mutlaka yakalamaya zorlamayabileceği görüşünde. Şebeke güvenliği ve yenilenebilir enerji yatırımlarının uygulanabilirliği gibi gerekçelerle tanınan ek sürelerin, veri merkezi talebinin artması halinde temiz enerji hedeflerinin aşılmasına yol açabileceği uyarısı yapılıyor.
Chicago Üniversitesi Abrams Çevre Hukuku Kliniği Direktörü Mark Templeton ise DTE’nin 2022 tarihli uzun vadeli planının önemli kömür santrallerinin kapatılma takvimini belirlediğini hatırlattı. Templeton, şimdi asıl kritik konunun bu kapasitenin nasıl ikame edileceği olduğunu belirterek doğal gazın kömürden daha iyi bir seçenek olmasının, temiz enerji açısından yeterli bir çözüm anlamına gelmediğini söyledi.









